URL



چرا زنان از نوبل ۲۰۲۱ سهمی نداشتند؟!

چرا زنان از نوبل ۲۰۲۱ سهمی نداشتند؟!

همه برندگان جوایز نوبل پزشکی، فیزیک و شیمی امسال (سال 2021) مردان بودند اما این روند و برگزیدن مردان بعنوان برندگان این جوایز پس از چند سال درخشانی که زنان داشتند و طی آن موفق به دریافت جایزه شدند، برای زنان چندان غیرطبیعی هم نیست!


به گزارش کوتاه کننده لینک به نقل از ایسنا، در سال ۲۰۲۰ جایزه نوبل شیمی بطور مشترک به "امانوئل شارپنتیر"و "جنیفر ای دودنا" برای توسعه روشی برای ویرایش ژنوم(قیچی ژنتیکی کریسپر/cas۹) تعلق گرفت. آندرآ اِم. گز(Andrea M. Ghez) اخترشناس آمریکایی نیز به همراه دو مرد دیگر، نوبل فیزیک ۲۰۲۰ را دریافت کرد. اما در بین برندگان جوایز نوبل علمی سال ۲۰۲۱ نام هیچ زنی دیده نمی شد.

برندگان نوبل شیمی ۲۰۲۰

دودنا (سمت راست) و شارپنتیر (سمت چپ)



برندگان نوبل فیزیک ۲۰۲۰

آندرا ام گز (سمت راست ) همراه با راجر پنروز(سمت چپ) و راینهارد گنزل (چهره وسط تصویر)



سال ۲۰۱۹ نیز سال دیگری بود که همه برندگان جوایز نوبل علمی آن مردها بودند اما در سال ۲۰۱۸ "فرانسیس اچ آرنولد"(Frances Hamilton Arnold) برنده نوبل شیمی و "دونا استریک لند"(Donna Strickland) جایزه نوبل فیزیک ۲۰۱۸ را دریافت کرد.

برندگان نوبل شیمی ۲۰۱۸

فرانسیس اچ آرنولد (سمت چپ تصویر) همراه با سر گرگوری پی وینتر (سمت راست) و جرج پی اسمیت (چهره وسط تصویر)




برندگان نوبل فیزیک ۲۰۱۸

دونا استریکلند (سمت راست) همراه با جرارد مورو ( چهره وسط تصویر) و آرتور اشکین (سمت چپ)



"استریکلند"، بانو برنده نوبل فیزیک سال ۲۰۱۸ و "گز"، بانو برنده نوبل فیزیک سال ۲۰۲۰ پس از آن که ماری کوری در سال ۱۹۰۳ و ماریا گوپرت در سال ۱۹۶۳ موفق به دریافت نوبل فیزیک شدند به سومین و چهارمین فیزیکدان زنی که نوبل دریافت می کنند، تبدیل شدند.

چهار زن برنده جایزه نوبل فیزیک (از سال ۱۹۰۳ تا ۲۰۲۰)

اسامی افراد از چپ به راست: "ماری کوری"، "ماریا گوپرت"، "استریکلند" و "گز"


وقتی در سال ۲۰۱۸ از استریکلند پرسیده شد، بعد از برنده شدن چه احساسی داشته، اظهار داشت: در ابتدا حیرت انگیز بود، چونکه تعداد کمی از زنان موفق به دریافت این جایزه شده اند. من در دنیایی که بیشتر مردان شانس برنده شدن این جوایز را دارند، زندگی می کنم. بدین سبب دیدن تعداد زیاد مردانی که موفق به دریافت جایزه نوبل می شوند چندان حیرت انگیز نیست.
کم بودن تعداد برندگان زنی که موفق به دریافت جایزه نوبل شده اند، سوالاتی در مورد محرومیت زنان از تحصیل و فعالیت آنها در مشاغل علمی و کم ارزش بودن مشارکت زنان در کارهای علمی به وجود می آورد. طی قرن گذشته پژوهشگران زن، راه زیادی را طی کرده اند اما شواهد زیادی وجود دارد که نشان میدهد چندان به زنان مشغول در حوزه های "علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات" (STEM) توجه نمی گردد.
مطالعات نشان داده بانوانی که دراین زمینه ها مشغولند برای پیشرفت با موانع جدی روبرو هستند. این تعصبات و نادیده گرفتن زنان، در حوزه هایی که تحت سلطه مردان است شدیدتر نیز هست و در آنجا نه فقط توجهی به زنان نمی گردد بلکه اغلب کم اهمیت نیز تلقی می شوند. این تعصب حتی برای زنان "ترنس"(transgender) و یا افراد دارای "جنسیت غیر دودویی"(Non-binary gender) نیز شدیدتر است.
بتازگی بنیاد جایزه نوبل به سبب اهدای بیشترین جوایز نوبل به مردان مورد انتقاد شدید قرار گرفته است. از سال ۱۹۰۱ تا حالا تنها ۵۹ زن یا ۶.۲ درصد از کل برندگان، زنان بوده اند. "گوران هانسون" دبیرکل آکادمی نوبل در پاسخ به این پرسش که چرا تمام جوایز نوبل علوم سال جاری به مردان اهدا شده می گوید: می پذیرم که زنان بسیار کمی در این رقابت هستند اما این جایزه در نهایت به کسانی که واقعا شایسته این جایزه هستند، تعلق می گیرد. ما تصمیم گرفته‎ایم در آکادمی نوبل سهمیه بندی جنسیتی یا نژادی نداشته باشیم. ما می خواهیم جوایز به دور از هرگونه سهمیه بندی نژادی و جنسیتی و به افرادی که کشف مهمی انجام داده اند اهدا شود و این رویکرد هم راستا با روح آخرین وصیت "آلفرد نوبل" است.
بنابر گزارش ای. بی. سی نیوز تنها ۲۳ زن تا حالا برنده جایزه نوبل پزشکی، فیزیک و شیمی شده اند.
اگر اوضاع توجه به حقوق بانوان و حقوق برابر آنها در مقابل مردان درحال بهتر شدن است، پس سوالی که پیش می آید این است که چه عواملی سبب می شوند بازهم زنان نتوانند آن گونه که باید به درجات بالای علمی دست یابند و از دریافت جوایز مهم محروم شوند؟!
تفکر قالب سنتی این است که زنان ریاضی را دوست ندارند و در علم خوب نیستند. البته گفتنی است هم مردان هم زنان این دیدگاه را دارند اما پژوهشگران کاملا این دیدگاه را رد می کنند. تحقیقات نشان می دهد دختران و زنان نه به سبب ناتوانی در درک و شناخت این موضوعات بلکه به سبب مواجهه سریع و تجربه علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات(STEM)، سیاست آموزشی، زمینه فرهنگی، تفکر قالب و عدم قرار گرفتن در معرض الگوهای مناسب از آموزش علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات اجتناب می کنند.
طی چند دهه گذشته با مقابله با این کلیشه ها و تفکرها و افزایش حضور زنان در حوزه علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات تلاش بسیاری صورت گرفته است که این رویکردها مفید نیز بوده است. تعداد بانوانی که طی این سال ها به مشاغل حوزه علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات علاقمند شده و به تحصیل در رشته های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات در کالج پرداخته اند، بالا رفته است.
هم اکنون زنان نیمی از افراد شاغل حوزه روانشناسی و علوم اجتماعی را می سازند و خیلی از زنان در کارهای علمی دخیل هستند. طبق گزارش موسسه فیزیک آمریکا، هم اکنون ۲۰ درصد زنان موفق به دریافت مدرک کارشناسی فیزیک و ۱۸ درصد موفق به دریافت مدرک دکتری فیزیک می شوند و این افزایش تعداد زنان موفق به کسب مدرک دانشگاهی در رشته فیزیک در مقایسه با سال ۱۹۷۵ بسیار ستودنی است چونکه در آن زمان تنها ۱۰ درصد زنان موفق به دریافت مدرک کارشناسی رشته فیزیک و ۵ درصد موفق به دریافت مدرک دکتری فیزیک می شدند.
هم اکنون تعداد بیشتری از زنان در مقطع دکتری رشته های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات فارغ التحصیل می شوند و می توانند استاتید دانشگاه شوند اما باید گفت آنها هنگام پیشرفت در حرفه تحصیلی و کاری خود با موانع زیادی روبرو می شوند. زنان فعال در زمینه های علوم، فناوری، مهندسی و ریاضیات با موانع ساختاری و نهادی مختلفی روبرو هستند.



تمامی افراد برنده نوبل پزشکی، شیمی و فیزیک سال ۲۰۲۱
علاوه بر مسائل مربوط به عدم توازن درآمدی بین جنسیت ها، ساختار حاکم بر محیط های علمی و دانشگاهی اغلب موجب می شود که زنان نتوانند آن گونه که باید در محیط کار خود پیشرفت کنند و همین موضوع موجب ایجاد مشکلاتی در ایجاد تعادل بین تعهدات کاری و زندگی آنها می شود. پژوهشگران زن فعال در زمینه آزمایشگاهی نیز باید برای پیشرفت در زمینه کاری خود سال ها وقت خودرا در آزمایشگاه بگذارند که این مساله مشکلاتی در حفظ تعادل بین کار و زندگی، تعهدات خانوادگی و مسائل مربوط به نگهداری فرزند برای انها به وجود می آورد.
علاوه بر این، کار در محیط های کاری تحت سلطه مردان موجب می شود زنان احساس منزوی شدن کرده و گاهی مورد آزار و اذیت نیز واقع شوند. هنگامی که تعداد کارمندان زن یک مجموعه کمتر از کارمندان مرد باشد، زنان از قدرت کمتری برای دفاع از خود برخوردار می باشند و بیشتر تحت فشار قرار می گیرند.
زنان اغلب از رویدادهای شبکه سازی و اجتماعی کنار گذاشته می شوند. البته گاهی مسائلی مانند مسئولیت های مراقبت از خانواده یا کودک و ناتوانی در استفاده از بودجه تحقیقاتی برای بازپرداخت مراقبت از کودکان سبب محروم شدن آنها در بعضی رویدادها می شود. با این وجود برخی دانشگاه ها، اتحادیه های تخصصی و سرمایه گذاران فدرال برای حل این موانع ساختاری تلاش هایی کرده اند که می توان به ایجاد سیاست های سازگار با خانواده، افزایش شفافیت در گزارش حقوق، ارائه برنامه های برای راهنمایی و پشتیبانی از زنان دانشمند، حفاظت از زمان تحقیق برای زنان دانشمند و پشتیبانی از تحقیقات اشاره نمود.
همه ما درباره این که یک دانشمند و برنده جایزه نوبل چگونه بنظر می رسد چندین نظر و ایده داریم که در بیشتر این تصورها مردها و به ویژه افراد سفیدپوست و مُسن حضور دارند که البته این تصویر ذهنی با در نظر گرفتن این مساله که ۹۶ درصد از برندگان جوایز نوبل علمی مردان بوده‎اند، منطقی هم بنظر می رسد.
اینها نمونه ای از سوگیری/تعصب ناآشکار(Implicit bias) است و مطالعات نشان می دهد که این سوگیری ناآشکار مقابل زنان خصوصاً متخصصان و دانشمندان زن بسیار زیاد است. این امر حتی در روند ارزش گذاری، قدردانی و اهدای بورس تحصیلی نیز صدق می کند. سوگیری های ناآشکار مقابل استخدام، پیشرفت و به رسمیت شناختن کار زنان نیز دیده می شود. بعنوان مثال بانوانی که به دنبال شغل دانشگاهی هستند، بیشتر برمبنای اطلاعات شخصی و ظاهرشان مورد بررسی و قضاوت قرار می گیرند. سوگیری ناآشکار می تواند بر توانایی زنان در منتشر شده های تحقیقات و به رسمیت شناختن کار انها نیز تاثیر گذارد. مردان ۵۶ درصد بیشتر از زنان به مقالات خود استناد می‎کنند. همانند "اثر ماتیلدا" شکاف جنسیتی در تشخیص، برنده جایزه و استناد نیز وجود دارد. اثر ماتیلدا یک سوگیری است که طی آن بجای تقدیر و قدردانی از دانشمندان زن برای دستاوردهایشان، کارهایشان به همکاران مردی که با آنها کار کرده ‏اند، نسبت داده شده و از آنها قدردانی می شود. افراد کمتر به تحقیقات زنان استناد می کنند و ایده های آنها بیشتر به مردان نسبت داده می شود. حتی زمان مراحل بازنگری تحقیقاتی که زنان به تنهایی آنها را انجام داده اند دو برابر زمان بازنگری تحقیقات مردان طول می کشد. حضور زنان در سمت هایی مانند ویراستاری مجلات، پژوهشگران ارشد و نویسندگان اصلی یک مطالعه نیز کمرنگ تر است.
حتی وقتی که یک زن بعنوان یک دانشمند درجه یک شناخته می شود، تعصبات ناآشکار حتی بر احتمال این که از او بعنوان سخنران اصلی یا میهمان دعوت شود تا یافته های تحقیق خودرا به اشتراک بگذارد هم تاثیر می گذارد که این مساله علاوه بر کمتر شناخته شدن، احتمال کاندید شدن او برای دریافت جوایز را نیز کاهش می‎دهد. همین طور برای زنان دانشمند و کشفی که آنها انجام داده اند احترام و ارزش چندانی قائل نمی شوند حتی مطالعات نشان می دهد وقتی افراد در مورد دانشمندان و متخصصان مرد صحبت می کنند، بیشتر از نام خانوادگی آنها استفاده می نمایند اما درباره زنان این مساله برعکس است و بیشتر با نام کوچک از آنها یاد می کنند. اما شاید برایتان سوال شود که چرا این مساله اهمیت دارد؟
پاسخ سوال این است که آزمایشات نشان میدهد افرادی که دیگران آنها را با نام خانوادگی شان صدا می زنند بیشتر شناخته شده و مشهور به نظر می رسند. حتی نتایج یک پژوهش نشان داد هنگامی که افراد دانشمندان را با نام خانوادگی آنها صدا می زنند این مساله سبب می شود تا مردم ۱۴ درصد بیشتر آنها را مستحق دریافت جایزه ملی بنیاد علوم بدانند. گرچه مردان بیشترین برندگان جوایز علمی در طول تاریخ بوده اند اما خبر خوب این است که بازهم تحقیقات اخیر نشان میدهد در زمینه پزشکی، زنان در کسب جوایز پیشرفت های شایان توجهی داشته اند. بااینکه بطور متوسط ​​این جوایز بطور معمول از اعتبار پایینی برخوردار بوده و ارزش مالی کمتری نیز داشته اند.
با این وجود امیدواریم طی سال های آتی شاهد پیشرفت و موفقیت تعداد بیشتری از زنان دانشمند در تمام حوزه‎ها باشیم.



1400/07/24
12:53:59
5.0 / 5
273
تگهای خبر: آزمایش , شبكه , فناوری , متخصص
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)

تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب
لطفا شما هم نظر دهید
= ۶ بعلاوه ۱
کوتاه کننده لینک

کوتاه کننده لینک