حیوانات مجازی کوری که بینا شدند!
به گزارش کوتاه کننده لینک، محققان سوئدی با کمک هوش مصنوعی، حیوانات مجازی ای ایجاد کردند که بعد از استقرار آنها در دنیایی مصنوعی، به تدریج و بدون دستورالعمل، از حالت بدون چشم، به بینایی کارآمد دست پیدا کردند. شگفت انگیزترین جنبه آن اینست که چشمان کامپیوتری آنها به همان روشی که چشمان موجودات حقیقی تکامل یافته، توسعه یافته اند.
به گزارش کوتاه کننده لینک به نقل از ایسنا، محققان حیوانات مجازی ای را ایجاد کردند و آنها را در یک دنیای مصنوعی رها کردند و به آنها وظایفی در مورد نحوه پیمایش، اجتناب از موانع و یافتن غذا دادند.
محققان سوئدی این حیوانات مصنوعی را ایجاد کردند که بمرور زمان بینایی کارآمد را از ابتدا (از حساسیت به نور ساده تا توانایی تشخیص اشیاء) توسعه می دهند. این حیوانات مجازی بدون هیچ دستورالعملی، بینایی کارآمد پیدا کردند.
نتایج نشان میدهد که چطور می توان از هوش مصنوعی برای درک اسرار درونی تکامل بهره برد.
پروفسور دن-اریک نیلسون(Dan-Eric Nilsson)، محقق حسی و زیست شناس تکوینی در دانشگاه لوند(Lund) اظهار داشت: ما در ایجاد تکامل مصنوعی موفق شده ایم که همان نتایج زندگی حقیقی را به دست می دهد. این نخستین بار است که از هوش مصنوعی برای دنبال کردن چگونگی پیدایش یک سیستم بینایی کامل بدون دستور دادن به کامپیوتر برای چگونگی ایجاد آن استفاده شده است.
ابداع حیوانات مجازی و رهاسازی آنها در یک دنیای مصنوعی
محققان خاطرنشان کردند که در کامپیوتر (دنیایی ساخته شده از کد) حیوانات مصنوعی کوچک درحال حرکت هستند. آنها نمی توانند چیزی ببینند، اما نسل به نسل اتفاقی می افتد. حیوانات مصنوعی به نور واکنش نشان می دهند. آنها خویش را جهت یابی می کنند و بعداً چشم پیدا می کنند.
محققان این حیوانات مجازی را خلق کردند و آنها را در یک دنیای مصنوعی رها کردند و به آنها وظایفی در مورد نحوه پیمایش، اجتناب از موانع و یافتن غذا دادند. هر نسل تغییرات کوچکی را نشان داد و درست مانند آن چه در طبیعت شاهد می باشیم، آنهائی که بهترین عملکرد را داشتند، خصوصیت های خویش را منتقل کردند. تفاوت این بود که همه اینها درون یک کامپیوتر اتفاق می افتاد و طبق یک بیانیه مطبوعاتی، بسیار سریع تر اتفاق می افتاد.
چشم ها مانند موجودات حقیقی رشد کردند
نیلسون اظهار داشت: شگفت انگیزترین جنبه این بود که چشمان کامپیوتری به همان روشی که در موجودات حقیقی رشد می کردند، رشد کردند، حتی اگر محیطی که ما ایجاد کردیم بسیار ساده شده بود.
وی ادامه داد: در طبیعت راهکارهای مختلفی برای رسیدن به بینایی وجود دارد. گیرنده های نوری پراکنده، چشم های دوربین مانند و چشم های مرکب. هر سه نوع در شبیه سازی های کامپیوتری دیده شدند. انگار تکامل، آنرا آشنا یافت و مسیرهای معمول خویش را حتی در دنیای دیجیتال ما دنبال کرد.
ساختارهای ساده حساس به نور به چشم های فعال تبدیل شدند
محققان نشان دادند که قدم به قدم، ساختارهای ساده حساس به نور به چشم های فعال تبدیل شدند که به مغزهای اولیه ای که می توانند اطلاعات را تفسیر کنند، مرتبط هستند. برای پژوهشگران، این به مفهوم راهی کاملا جدید برای پرداختن به سؤالات بزرگ در مورد فرگشت (تکامل) است. این که چرا مسیرهای خاصی را طی کرده است؟ چرا تعدادی از چاره ها بسیار رایج هستند، در حالیکه برخی دیگر هیچگاه مطرح نمی شوند؟
این تکنیک پتانسیلی بسیار فراتر از زیست شناسی تکوینی دارد. مهندسان می توانند از همین اصول برای توسعه سیستم های فنی قوی، کارآمد و سازگار استفاده کنند، درست مانند راهکارهای بیولوژیکی که اغلب چنین هستند.
محققان با مطالعه چگونگی حل مشکلات توسط تکامل، می توانند یاد بگیرند که چطور یک فناوری بسازند که در حقیقت بهتر عمل کند.
نیلسون در آخر اظهار داشت: این فقط آغاز ماجراست. با استفاده از هوش مصنوعی می توانیم آینده های تکاملی بالقوه را بررسی نماییم و ببینیم کدام چاره ها در گوشه و کنار منتظرند، خیلی پیش از این که خود طبیعت به آنها برسد.
به طور خلاصه، تفاوت این بود که همه اینها درون یک کامپیوتر اتفاق می افتاد و طبق یک بیانیه مطبوعاتی، بسیار سریع تر اتفاق می افتاد. چارچوب های ساده حساس به نور به چشم های فعال تبدیل شدند محققان نشان دادند که گام به گام، چارچوب های ساده حساس به نور به چشم های فعال تبدیل شدند که به مغزهای اولیه ای که می توانند اطلاعات را تفسیر کنند، مرتبط هستند. چرا برخی از چاره ها بسیار رایج هستند، در حالی که برخی دیگر هیچ گاه مطرح نمی شوند؟
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان gph در مورد این مطلب